Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/2074 K.2024/10035

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında katılan kurumun zararını gidermiş olması nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/5. maddesi gereğince düşme kararı verilmekle birlikte, sanığın eylemine uyan aynı Kanun'un 163/3. maddesinde tanımlanan suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e. maddesinde belirtilen 8 yıllık aslî (olağan) dava zamanaşımı süresinin zamanaşımını kesen son işlem olan 25.06.2015 tarihli mahkûmiyet tarihinden itibaren inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,