Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/2138 K.2024/13271

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I.Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hükmün Temyiz İncelemesi

Sanığın aynı adresten iki ayrı tarihte hırsızlık eylemi gerçekleştirdiği kabul edilmesine rağmen suç duyurusu üzerine tanzim olunan 30.10.2019 tarihli İddianamenin 22.10.2014 tarihli eyleme yönelik düzenlendiği ve 20.10.2014 tarihli eyleme ilişkin bir sevk ve anlatımın bulunmadığı dikkate alınarak 20.10.2014 tarihli eyleme yönelik olarak yeni bir dava açılması sağlanarak her iki eylem yönünden zincirleme suç hükümleri çerçevesinde hüküm kurulması gerekmekte ise de dava açılmayan eylem yönünden zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki (2.A) bendindeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş,

sanığın konut dokunulmazlığının ihlâli suçunu birden fazla kişiyle birlikte gerçekleştirdiği sabit olmasına rağmen 5237 sayılı Kanun'un 119/1-c maddesi uygulanmamak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre sanığın temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye aykırı olarak ONANMASINA,

I.Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükmün Temyiz İncelemesi

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Bozma öncesi yapılan yargılamada, sanığın 1 yıl 15 gün hapis cezasıyla cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, sanık hakkında tayin olunan 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezasının 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 1 yıl 15 gün hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, sanığın neticeten 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,