Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/2197 K.2025/2753

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanığın temyiz isteminin, akıl sağlığı ile ilgili olarak hakkında düzenlenen raporların dikkate alınmasını talep ettiğine, suçlamayı kabul etmediğine ve beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın üzerine atılı suçun alt sınırı itibarıyla zorunlu müdafi tayini gerekmese de, dosya içerisindeki 16.07.2021 tarihli isticvap tutanağına göre, sanığın kendisine müdafii atanmasını talep ettiği, Bölge Adliye Mahkemesince yapılan 11.11.2021 tarihli duruşmada da savunmasını avukatı ile yapacağını belirttiğinin anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 150/1. maddesindeki "Şüpheli veya sanıktan kendisine bir müdafi seçmesi istenir. Şüpheli veya sanık, müdafi seçebilecek durumda olmadığını beyan ederse, istemi hâlinde bir müdafi görevlendirilir." şeklindeki düzenleme uyarınca, sanığa müdafii görevlendirilmesi yapılıp savunmasının alınması gerektiği gözetilmeden yargılamaya devam edilip karar verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,