Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/238 K.2024/106

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Fiilin suç oluşturmaması nedeniyle derhal beraat kararı verilmesi dışında, delillerin takdir ve tayini gereken durumlarda sanıklar ... ve ...'in sorguları yapılıp savunmaları saptanmadan beraat kararı verilemeyeceği gözetilmeden, 5271 sayılı Kanun'un 193/2. maddesine yanlış anlam verilerek aynı Kanun'un 191. ve 147. maddeleri gereğince adı geçen sanıkların sorguları yapılmadan mahkûmiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı delil elde edilemediği şeklindeki gerekçe ile yazılı şekilde hükümler kurulması,