Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/2417 K.2023/5854

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.12.2014 tarihli ve 2014/9702 Esas No.lu iddianamesi ile sanık hakkında, İlyasköy Polis merkezi nezarethanesinde bulunduğu sırada kafa ve yumruk vurmak suretiyle nezarethane odasının boya ve alçı kısmına zarar vermesi ve sedirin sünger kaplamasını yerinden sökmesi şeklindeki eylemi nedeniyle kamu malına zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-a, 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Samsun 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2015 tarihli ve 2014/1491 Esas, 2015/140 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 151/1-a, 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53/1. maddesi gereğince hak yoksunluklarının uygulanmasına karar vermiştir.

3. Yukarıda anılan kararın sanık ve suçtan zarar gören kurum vekili tarafından temyizi üzerine; Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 16.12.2020 tarihli ve 2020/9751 Esas, 2020/15522 Karar sayılı ilâmı ile “Şikâyetçi kurumun duruşmadan haberdar edilip iddia ve delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak, sanığın hukukî durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, iddia hakkı kısıtlanmak suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması" sebebi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; Samsun 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.11.2021 tarihli ve 2021/248 Esas, 2021/1313 Karar sayılı kararı ile sanığın kamu malına zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 152/1-a, 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53/1. maddesi gereğince hak yoksunluklarının uygulanmasına karar vermiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, cezalandırılmasının yasaya aykırı olduğuna, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. Katılan kurum vekilinin temyiz istemi, kararın yasaya aykırı olduğuna ve re'sen gözetilecek sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanık ...'un olay tarihinde arandığının tespit edilmesi üzerine gözaltı işlemi yapılarak İlyasköy Polis Merkezi Amirliğine teslim edildiği, sanığın suç tarihinde İlyasköy Polis Merkezi Amirliği nezarethanesinde bulunduğu sırada kafasını ve yumruklarını nezarethane duvarına vurması sonucu nezarethane 2 no.lu odanın girişine göre sağ taraf duvarında yerden yaklaşık 1 metre yükseklikte 1.5x3 ebatında boyanın ve alçı kısmının duvardan koptuğu, nezarethanenin sol tarafında bulunan sedirin sünger kaplamasını yerinden sökerek zarar verdiği kabul edilerek Yerel Mahkemece sanığın kamu malına zarar verme suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Sanığın ikrâr niteliğinde savunması, İlyasköy Polis Merkezince düzenlenen 16.11.2014 tarihli Tutanak, 16.11.2014 tarihli ... ve Tespit Tutanağı, 17.11.2014 tarihli Cd Ön İnceleme Tutanağı dosya içerisinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı, ceza miktarı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve katılan kurum vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR