Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/2571 K.2022/11294

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: İlk derece mahkemesince hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verildiği, o yer Cumhuriyet savcısının istinaf talebi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp ilk derece mahkemesi kararı kaldırılıp, suça sürüklenen çocuğun hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından mahkumiyetine hükmedildiği anlaşılmakla, hükümlerin temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, suça sürüklenen çocuğun olayla ilgisinin olmadığına, suça sürüklenen çocuğun mağdurla aynı bahçe içerisinde başka evde oturan akrabasına arkadaşı olan... ile birlikte gittiğine, ...’ın yanından ayrılıp hırsızlık yaptığına, suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suça sürüklenen çocukların adli sicil kayıtlarında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel sabıkaları olmadığı, mağdurun herhangi bir zarar talebinin bulunmadığı, suç tarihinde kayden sabıkasız olan suça sürüklenen çocuk hakkında CMK’nın 231/6-b bendinde belirtilen “kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken bu hususun tartışmasız bırakılması,

2-Mahkemenin kabulüne göre suça sürüklenen çocuğun konut dokunulmazlığının ihlali eyleminin 5237 sayılı TCK'nin 116/4. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu anlaşıldığı halde uygulama maddesinin aynı Kanun'un 116/1. maddesi olarak yazılması,