KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2022/2705 E., 2024/13260 K.·B Ozma Üzerine
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Ekim 2024
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2019/55 E., 2019/186 K.
- Katılanlar
- ..., ...
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
308 kelime·2 dk okuma
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
1.Dosya içerisindeki dekontlar ile PTT A.Ş.'nin yazı cevapları bir arada değerlendirildiğinde; sanığın soruşturma aşamasında ve 30.05.2013 tarihinde katılan adına 300,00 TL ödeme yaptığı, bu paranın katılan tarafından çekilmemesine binaen sanığın hesabına iade edildiği, kovuşturma aşamasında ve 17.03.2014 günü ise sanığın katılanlar vekili adına 500,00 TL gönderdiğinin sabit olduğu somut olayda; katılan ... ile tanık... beyanlarına göre suça konu cep telefonunun marka ve modelinin kesin olarak tespit edilemediği anlaşılmış ise de.
IMEI numarası da dikkate alınarak yapılacak araştırma sonucunda, çalınan cep telefonunun suç tarihindeki değerinin belirlenmesi, tespit edilen bu değer soruşturma aşamasında yatırılan miktar ile aynı veya daha az ise sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168/1. maddesinin, aksi hâlde soruşturma aşamasında gerçekleşen iadenin kısmi iade olarak kabulünde zorunluluk bulunması sebebiyle aynı Kanun'un 168/2. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/2705, K. 2024/13260, 1 Ekim 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama