KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2022/3010 E., 2022/12816 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Haziran 2022
Karar Metni
319 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Nitelikli hırsızlık suçundan sanık ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143/1, 35/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Bursa 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/02/2021 tarihli ve 2019/144 esas, 2021/75 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 04/02/2022 gün ve 20540-2021-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10/03/2022 gün ve 2022/19673 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Dosya kapsamına göre, sanık hakkında üzerine atılı nitelikli hırsızlık suçu nedeniyle, anılan Kanun'un 142/2-h ve 143/1. maddeleri uyarınca belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasından, anılan Kanun'un 35/1. maddesi uyarınca 3/4 oranında indirim yapılırken hesap hatası yapılarak 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası yerine, 3 yıl 9 ay hapis cezası olarak hesaplanmasını müteakip, aynı Kanun'un 62. maddesinin uygulanması sonucunda 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası yerine, 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ
Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h ve 143/1. maddeleri uyarınca belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun’un 35/1. maddesi uyarınca 3/4 oranında indirim yapılırken, 1 yıl 10 ay 15 gün yerine, hesap hatası sonucu 3 yıl 9 ay hapis cezasına ve devamında TCK’nın 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması suretiyle sonuç ceza olarak 1 yıl 6 ay 22 gün yerine, 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden (BURSA) 18. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 25/02/2021 tarihli ve 2019/144 E.,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/3010, K. 2022/12816, 20 Haziran 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama