Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/3301 K.2022/13367

Nitelikli hırsızlığa teşebbüs suçundan sanık ...'nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e, 35 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tehdit suçundan ise beraatine dair Antalya 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/03/2017 tarihli ve 2016/595 esas, 2017/308 sayılı kararının, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 16/10/2017 tarihli ve 2017/2009 esas, 2017/2013 sayılı kararı ile nitelikli hırsızlığa teşebbüs suçu yönünden istinaf başvurusunun esastan reddine, tehdit suçu yönünden ise bozulmasına karar verilmesini müteakip,

yeniden yapılan yargılama sonunda sanığın tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Antalya 19. Asliye Ceza Mahkemesinin16/01/2019 tarihli ve 2017/824 esas, 2019/48 sayılı kararına yönelik istinaf başvurusunun, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 11/09/2019 tarihli ve 2019/2513 esas, 2019/2736 sayılı kararı esastan reddine karar verilmesini takiben, hükümlü tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine dair Antalya 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/01/2021 tarihli ve 2017/824 esas,

2019/48 sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/02/2021 tarihli ve 2021/126 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 26/07/2021 gün ve 10461-2021 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/09/2021 gün ve 2021/95691 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 03/02/2020 tarihli ve 2019/8144 esas, 2020/2028 karar sayılı ilamında, "Sanığın 24/02/2015 tarihli duruşmada, psikolojik rahatsızlığının olması nedeniyle askerden elverişsizlik raporu aldığı şeklinde beyanda bulunması ve temyiz dilekçesi ekinde sunulan askeri hastaneden alınan 14/07/2014 tarihli Sağlık Raporunda “sık tekrarlayan uyum bozukluğu tanısıyla askerliğe elverişli değildir” tanısı konulması karşısında, suç tarihi itibariyle TCK'nın 32. maddesi uyarınca “akıl hastalığı nedeniyle,

işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı” konusunda, yöntemince sağlık kurulu raporu alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,..." şeklinde yer alan açıklamalar nazara alındığında,

Hükümlünün yargılamanın yenilenmesine dair dilekçesine ek olarak ibraz ettiği Türk Silahlı Kuvvetleri Gümüşsuyu Asker Hastanesi Baştabipliği tarafından tanzim edilen 03/11/2006 tarihli raporda hükümlünün "antisosyal kişilik bozukluğu" şeklinde tanısı bulunduğunun tespit edildiği ve mahkemesince yapılan yargılama aşamasında da anılan hususun ileri sürülmediğinin anlaşılması karşısında, hüküm tarihinde mahkemesince bilinmeyen ve sonradan ortaya çıkan bu durum nedeniyle,

hükümlünün 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayamadığının veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığının Adli Tıp Kurumunca tespiti lüzumunun bulunması gerektiğinden bahisle, yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulüne karar verilerek bu yönde rapor alındıktan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden,

itirazın kabulü yerine yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesindeisabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Hükümlü ... hakkında, Antalya 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/03/2017 tarihli ve 2016/595 Esas – 2017/308 Karar sayılı ilamıyla hırsızlık suçundan mahkumiyet, tehdit sucundan beraat hükümleri kurulduğu; anılan hükümlerin istinafı üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 16/10/2017 tarihli ve 2016/595 Esas – 2017/308 Karar sayılı ilamıyla hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine, tehdit suçundan kurulan hükmün ise bozulmasına karar verildiği,

bozma sonrası yapılan yargılama neticesinde hükümlü hakkında, Antalya 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/01/2019 tarihli ve 2017/824 Esas – 2019/48 Karar sayılı ilamıyla tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün istinafı üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 11/09/2019 tarihli ve 2019/2513 Esas – 2019/2736 Karar sayılı ilamıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği ve anılan hükümlerin bu suretle kesinleştiği; suç tarihinin 11/05/2016 olduğu ve hükümlünün hiçbir aşamada cezai ehliyetini etkileyecek derecede bir akıl hastalığı olduğunu ileri sürmediği,

ayrıca hükümlünün adli sicil kaydında da incelemeye konu dosyadaki suç tarihine yakın tarihlerde işlediği suçlar sebebiyle mahkumiyet kararlarının bulunduğu ve bu kararlarda 5237 sayılı TCK’nın 32. maddesinin tatbikine rastlanmadığı gibi kanun yararına bozma talebine konu Gümüşsuyu Askeri Hastanesince tanzim edilen 03/11/2006 tarihli raporda kronik nitelik kazanmış antisosyal kişilik bozukluğu nedeniyle barışta askerliğe elverişli olmadığı belirtilmişse de;

bunun yanında hükümlünün yapılan ruhsal muayenesinde, muhakeme ve zekasının klinik olarak normal olduğunun, duygulanımının sıkıntılı ve davranışlarının da huzursuz olmakla birlikte fikir akışının amacına vardığının ve realite testinin de normal olduğunun belirtildiği, buna göre anılan raporda hükümlüde akıl hastalığı olduğuna ilişkin bir teşhisin bulunmadığı anlaşılmakla; verilen kararda bir isabetsizlik görülmemesi nedeniyle Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesinden kesin olarak verilen, 09/02/2021 tarihli ve 2021/126 D.