Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/3384 K.2025/5248

Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 01.04.2019 tarihli, 2018/3012 Esas ve 2019/787 Karar sayılı kararının sanıklar ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I) Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçu yönünden bölge adliye mahkemesince verilen hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, "ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizi mümkün olmadığından sanıklar, sanıklar müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II) Sanıklar hakkında hırsızlık suçu yönünden bölge adliye mahkemesince verilen hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde ise;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanıklar müdafiinin temyiz isteminin, "sanıkların hırsızlık kastıyla hareket etmedikleri, kararın şüpheden sanık yararlanır ilkesine aykırı olduğuna", sanıkların temyiz isteminin ise "etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığı, eksik inceleme ile karar verildiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;