Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/3395 K.2022/12762

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın 11.12.2020 ile sanık müdafiinin 14.12.2020 ve 22.02.2022 tarihli dilekçelerindeki anlatımlarından eski hale getirme isteğinde bulunduklarının anlaşılması ve eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olması nedeniyle, sanık ve müdafiinin talepleri üzerine verilen ek kararlarının yok hükmünde olduğu ve yokluğunda verilen 01.02.2018 tarihli ve 2017/483 E., 2018/59 K. sayılı karar sanığa usulüne uygun tebliğ edilmediğinden sanık ve müdafiinin öğrenme üzerine verdikleri temyiz dilekçelerinin süresinde kabul edildiği belirlenerek yapılan incelemede;

Katılanın 01.05.2010 tarihinde iş yerinden çalınan eşyalarından olan suça konu çekin olay tarihinden 19 gün sonra sanıkta yakalanması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddelerinde tanımlanan suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e ve 67/4. maddelerine göre hesaplanan 12 yıllık zamanaşımının, 01.05.2010 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,