Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/3459 K.2024/10170

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın, kolluk görevlileri olan katılanların görevlerini yapmalarını engellemek maksadıyla, elinde bulunan satırı gösterip onları tehdit etmesi, birden fazla kamu görevlisine alenen hakaret etmesi ve katılan kuruma ait ekip aracına zarar vermesi şeklindeki eylemlerinin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 265/1, 265/4, 43, 125/1,3-a, 125/4, 43 ve 152/1-a maddelerinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme, hakaret ve kamu malına zarar verme suçlarını oluşturduğu, bu suçlar için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımının, süreyi kesen son işlem olan 18.06.2015 tarihli mahkûmiyet kararından inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,