Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2022/3489 K.2024/4133

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Beyşehir Asliye Mahkemesince verilen karara karşı davalı vekilinin kararı istinaf etmesi üzerine Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'nce istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş bu kez davalı vekili tarafından kararın temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Kadastro sonucunda Beyşehir ilçesi ... mahallesi 292 ada 20, 263 ada 30-264-265-272 parseller sırasıyla 9.147,09 m2, 643,21 m2, 2.307,07 m2, 686,16 m2, 2.050,12 m2 yüzölçümü ile Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Taşınmazların tapu kaydının beyanlar hanesinde "korunması gereken kültür varlığıdır" şerhi vardır.

Davacı ... ve arkadaşları 17.01.2017 tarihli dilekçesi ile taşınmazların ırsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetli ile kazanma koşullarının lehlerine gerçekleştiğini belirterek taşınmazların adlarına tapuya kayıt ve tescili istemiyle dava açmıştır.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda taşınmazın milli park sınırları içine alınmadan önce kazandırıcı zamanaşımı ile kazanma koşullarının davacı lehine gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kabulü ile taşınmazların tapu kaydının iptali ile davacılar adına tesciline karar verilmiş, hükmün davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Konya Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen ilamıyla istinaf başvurusunun reddine, 263 ada 264 ve 265 parsel sayılı taşınmazların özel çevre koruma bölgesinde bulunmadığı gerekçesiyle resen gözetilen nedenlerle kararın kaldırılarak bu iki parselin beyanlar hanesindeki “korunması gerekli kültür varlığıdır” şerhinin terkinine şeklinde hüküm kurulmuş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.