Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/3489 K.2022/9752

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Sanık ... (...) ....’ın, Mahkemenin 31/03/2015 tarihli, 2014/858 Esas, 2015/461 Karar sayılı kararına ilişkin temyiz istemi hakkında yapılan incelemede;

Yoklukta verilip, 22/04/2015 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilen kararı 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 11/12/2019 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Sanık ...’ın, Mahkemenin 20/10/2020 tarihli, 2019/1169 Esas, 2020/488 Karar sayılı kararında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz istemi hakkında yapılan incelemede;

Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken, uygulama maddesinin TCK’nın 116/2 maddesi yerine aynı Kanun'un 119/1 maddesi olarak yanlış gösterilmesi ile; gerekçeli karar başlığında, gerekçede ve hüküm fıkrasında suç adının “iş yeri dokunulmazlığının ihlali” yerine “konut dokunulmazlığının ihlali” olarak yanlış gösterilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hataları olarak kabul edilmiş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında TCK'nın 116/2. maddesi uyarınca belirlenen 6 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un 119/1-c. maddesi uyarınca 1 kat arttırım yapılırken 12 ay hapis yerine hesap hatası sonucu 1 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 116/2. maddesi uyarınca belirlenen 6 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un 119/1-c. maddesi uyarınca 1 kat oranında artırım yapılarak 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III- Sanık ...’ın, Mahkemenin 20/10/2020 tarihli, 2019/1169 Esas, 2020/488 Karar sayılı kararında hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz istemi hakkında yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın suç tarihinde gündüz vakti katılanın işyerinden değer tespit tutanağına göre 50,00 TL değerindeki 9 parça 80 kg civarındaki korkuluk hurda demirlerini çaldığının anlaşıldığı olayda; suça konu eşyanın tespit edilen değerinin az oluşu ve CGK güncel kararları göz önüne alınarak, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, 2- Dosya kapsamından, sanığın katılanın işyerinden hurda demirlerini alıp at arabasına yüklediği, at arabası ile olay yerinden ayrıldıktan sonra katılanın çevrede yaptığı araştırmada sanığı at arabasında görüp yakaladığı,

kendisine ait malzemeyi teslim aldığı ve böylece sanık tarafından gerçekleştirilen herhangi bir rızai iadenin bulunmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında koşulları bulunmayan 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi suretiyle yazılı şekilde eksik ceza verilmesi,