Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/3568 K.2022/13012

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Kartal 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/02/2010 tarihli 2008/1033 E., 2010/57 K. sayılı kararında sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hükmolunan 10 ay hapis cezasının, TCK’nın 51. maddesi gereğince ertelendiği, hükmün yalnız sanık müdafii tarafından temyiz edildiği, Yargıtay 22. Ceza Dairesinin 27/05/2015 tarihli, 2015/587 E., 2015/1322 K. sayılı ilamıyla konut dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden kararın bozulduğu,

bozma ilamına uyulmasından sonra İstanbul Anadolu 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/03/2016 tarihli 2015/415 E. 2016/144 K. sayılı kararıyla sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suçtan mahkum olması nedeniyle hüküm açıklanırken, Kartal 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/02/2010 tarihli 2008/1033 E., 2010/57 K. sayılı ilamıyla verilen erteleme kararının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık için kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, temyize konu hükümde sanık hakkında hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının ertelenmemesi suretiyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine muhalefet edilmesi ve CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma üzerine hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının,

erteli 10 ay hapis cezası üzerinden infazı yerine, sanığın sonuç olarak 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,