Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/365 K.2025/1625

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin dosya kapsamında sanığın, uzlaşılan edimi yerine getirdiğine dair herhangi bir belge ve açıklık bulunmadığı, bu nedenle verilen düşme kararının isabetsiz olduğu. edimin yerine getirilip getirilmediği tespit edildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık müdafinin, 16.09.2019 tarihli temyize cevap dilekçesi ekinde; uzlaştırma konusu edim olan 8.000,00 TL'nin katılana ödendiğine ilişkin tutanağı dosyaya sunduğu belirlenerek yapılan incelemede;