Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/3740 K.2022/11058

Nitelikli hırsızlık suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-f, 143, 168/2, 62 ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/04/2016 tarihli ve 2016/68 esas, 2016/639 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 10/03/2022 gün ve 2678/2022-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14/04/2022 gün ve 2022/39312 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/1. maddesinde yer alan "Hırsızlık, mala zarar verme, güveni kötüye kullanma, dolandırıcılık, hileli iflâs, taksirli iflâs (…)(1) suçları tamamlandıktan sonra ve fakat bu nedenle hakkında kovuşturma başlamadan önce, failin, azmettirenin veya yardım edenin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi halinde, verilecek cezanın üçte ikisine kadarı indirilir.

(2) Etkin pişmanlığın kovuşturma başladıktan sonra ve fakat hüküm verilmezden önce gösterilmesi halinde, verilecek cezanın yarısına kadarı indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda kovuşturmaya başlanılmadan önce müştekinin çalınan eşyalarının iade edildiğinin Mahkemesince kabul edilmesine rağmen, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 07/01/2020 tarihli ve 2019/13275 esas, 2020/227 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere,

Mahkemesince soruşturma aşamasında gerçekleşen iadeden dolayı 5237 sayılı Kanun’un 168/1. maddesi gereğince uygulanan etkin pişmanlık indirim oranının aynı maddenin ikinci fıkrasındaki sınırlama nedeniyle 1/2'den fazla ve 2/3'üne kadar (2/3 dahil) olması gerektiği gözetilmeden 1/2 oranında indirim yapılmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: Dosya kapsamına göre, Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/04/2016 tarihli kararıyla sanık ... hakkında hırsızlık suçundan mahkumiyet kararı verildiği, sanığın 17/11/2021 tarihinde kararı temyiz ettiği, mahkemenin 30/11/2021 tarihli ek kararıyla temyizin süreden reddine karar verdiği ve sanığın 01/12/2021 tarihli dilekçesiyle ek kararı temyiz etmesine rağmen mahkemenin dosyayı temyiz yoluyla incelenmek amacıyla Yargıtay’a göndermemesi nedeniyle hükmün usulüne uygun kesinleşmediği belirlenmekle;