Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/3858 K.2024/799

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1. Hükmün esasını oluşturan kısa kararda, bozma ilâmına uyularak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4, 119/1-c, 31/2, 62, 50/1-a maddeleri uygulanarak 6.000,00 TL adlî para cezası belirlendiği ve kazanılmış hak gözetilerek 3.000,00 TL adlî para cezasına hükmedildiği halde, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında ise, 5237 sayılı Kanun'un 116/1-4, 31/2, 62, 50/1-a maddeleri uyarınca 3.000,00 TL adlî para cezasına hükmedilmesi suretiyle hükmün değiştirilmesi ve kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkrası arasında çelişki yaratılması,

2. Suça sürüklenen çocuğun işlediği suçun hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığına ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediğine dair Afyonkarahisar Devlet Hastanesi'nin 26.09.2011 tarihli ve 9414 sayılı uzman hekim raporu ve diğer bir kısım soruşturma belgeleri ile ihbar bildiriminden önceki kovuşturma belgelerinin eksik olduğu anlaşılmakla, yukarıda anılan uzman hekim raporu da dâhil olmak üzere soruşturma ve ilk kovuşturma belgelerinin tamamının aslı veya onaylı suretlerinin Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde dosya içerisine konulduktan sonra karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,