Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/3883 K.2024/2762

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

05.05.2011 tarihli tutanak içeriği, soruşturma aşamasındaki şikâyetçi, tanık ve şüphelilerin beyanlarına göre; sanığın yanında bulunan temyiz kapsamı dışındaki şahıslarla birlikte saat 04.00 sıralarında şikâyetçinin işyerine girmeye çalıştığı, suç tarihinde yaz saati de dikkate alınarak gece vaktinin saat 04.15'te bittiğinin anlaşılması karşısında, suç saatiyle ilgili ifadelerin kesin olmaması ve suç saati olarak belirlenen saat ile gece vaktinin sona erdiği saat arasındaki zaman farkının az olması, saatin tam olarak tespit edilememesi dikkate alındığında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 143/1. maddesi uyarınca sanığın cezasında artırım yapılmaması nedeniyle tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.