Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/4071 K.2022/13019

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hırsızlık suçundan mahkumiyetine ilişkin ...

Asliye Ceza Mahkemesinin 19/09/2019 tarihli 2017/59 E., 2019/111 K. sayılı mahkumiyet hükmünün Konya Bölge Adliye Mahkemesinin 30/01/2020 tarihli , 2019/2950 E., 2020/139 K. sayılı kararı ile bozulduğu, bozma sonrası verilen 08/04/2021 tarihli, 2020/23 E., 2021/68 K. sayılı kararının katılan ... vekili, sanık ve müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine Konya Bölge Adliye Mahkemesince 03/06/2021 tarihli, 2021/1491 E., 2021/1084 K. sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği,

kararın sanık, müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 22/12/2021 tarihli, 2021/22694 E., 2021/22110 K. sayılı ilamı ile hükmün bozulduğu, 10/02/2022 tarihli karar ile önceki hükümde direnilmesine karar verildiği,

5271 sayılı CMK’nın 6763 sayılı Kanun ile değişik 307. maddenin 3. fıkrası uyarınca yapılan inceleme sonucu, her ne kadar mahkemesince direnme kararı verildiği belirtilmiş ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18/10/2016 tarihli ve 2015/2-897 E., ve 2016/366 K. sayılı kararında da belirtildiği gibi direnme kararında bozmadan önce verilen kararda yer verilmeyen yeni gerekçeler gösterildiği ve bu itibarla mahkemenin verdiği kararın direnme kararı olmayıp bozmaya uyularak verilmiş bir hüküm olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin “Sadece ...’nın ikrarına dayanılarak hüküm kurulduğu, hakkındaki lehe ve aleyhe delillerin değerlendirilmediği”, sanık müdafiinin temyiz talebinin “Sanığın ...’e hırsızlık amacıyla gitmediği, dosyada yeterli araştırma yapılmadan karar verildiği, aydınlatılmayan pek çok husus bulunduğu, sanığın hırsızlık olayını tutuklandıktan sonra öğrendiği”, katılan vekilinin temyiz isteminin “Usule ve esasa ilişkin hukuka aykırılıklar bulunduğu, delillerin yeterince toplanmadığı, kararın çelişkili olduğuna” ilişkin olduğu belirlenerek,

anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

... ve ...'ın, olay gecesi birlikte hareket ettikleri ve diğer hırsızlık olayını gerçekleştiren sanık ...'yı, ... plaka sayılı araçla yol üzerinden aldıkları, ilçe merkezine geldiklerinde sanıklar ... ve ...'nın araçtan inip katılana ait....,Ticaret isimli iş yerine doğru yürüyerek ilerlemeye başladıkları, onları araçtan indiren sanık ...'ın ise araçla oradan uzaklaşıp ... istikametine yöneldiği, sanık ...'ın ....,Ticaretin karşı tarafında gözcülük yaparken, sanık .....,'ın elindeki demir kesme makasıyla, ...Ticaret isimli iş yerinin kapısında bulunan kepengin asma kilidini keserek içeriye girdiği,

içeride bulduğu paraları aldıktan sonra iş yerinin kuyumcu olarak kullanılan odasının tahta kapısını kırarak açıp buradaki altınları aldığı, daha sonra iki sanığın iş yerinden uzaklaştıkları, ...plaka sayılı araca binip, sanık ... ile anlaştıkları üzere Alanya İlçesine doğru ilerledikleri ve yol üzerinde sanık ... ile buluşup Alanya ilçesi istikametine doğru iki araba peş peşe seyretmeye başladıkları, çaldıkları altın ve parayı aralarında pay ettiklerinin anlaşılması karşısında, diğer sanıklarla fikir ve eylem birliği içerisinde hareket eden sanık ...'ın bu eyleminin yardım etme niteliğinde olmadığı,

sanığın suçun asıl faili olup TCK’nın 37. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekirken TCK'nın 39/1. maddesi gereğince indirim yapılarak eksik ceza tayini,