Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/4073 K.2024/2602

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

16.03.2016 tarihli ve 2014/147 Esas, 2016/124 Karar sayılı mahkeme kararı ile katılan MEDAŞ'a yönelik mala zarar verme suçundan sanık ... hakkında mahkûmiyet hükmü kurulduğunun, söz konusu suça yönelik bozma üzerine 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 325. maddesi gereği lehe bozmadan sirayet nedeniyle ilk kararı temyiz etmeyen sanık ...'a sirayet ettirilmesi gerekirken bu konuda karar verilmediğinin anlaşılması karşısında mahkemece her zaman bu konuda bir karar verilebilmesi mümkün görülmüştür.

A. Katılan MEDAŞ Vekilinin Sanıklar ..., ... Hakkında Şikâyetçi ...'ya Yönelik Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde;

Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik, ...'nin doğrudan zarar görmediği ve temyiz hakkı bulunmadığından 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca katılan MEDAŞ vekilinin temyiz isteminin isteme uygun olarak REDDİNE,

B. Sanık ... Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli ve Mala Zarar Verme Suçlarından, Sanık ... Hakkında 6136 Sayılı Yasa'ya Muhalefet Suçundan, Sanık ... Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden;

Sanıklar hakkında kurulan hükümleri; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA,

C. Sanık ... Hakkında Şikâyetçi ...'e Yönelik Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden;

Sanık hakkında, bozma kararına uyularak adlî sicil kaydına göre en ağır cezayı içeren Konya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.12.2011 tarihinde kesinleşen 2010/942 Esas, 2011/805 Karar sayılı ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b maddesi gereği 2 yıl 6 ay hapis cezası içeren ilâmının tekerrüre esas alındığı ancak şartlı tahliye süresi bakımından, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca, sanık hakkında bozma öncesi tekerrüre esas alınan Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.12.2011 tarih ve 2010/849 Esas, 2011/367 Karar sayılı kararında yer alan 5 ay hapis cezası dikkate alınmak suretiyle sanığın kazanılmış hakkının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüme "tekerrür uygulaması nedeniyle şartlı tahliye süresi bakımından 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca, sanık hakkında Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.12.2011 tarihli ve 2010/849 Esas, 2011/367 Karar sayılı kararında yer alan 5 ay hapis cezası dikkate alınmak suretiyle sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine" cümlesinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

D. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Katılan ..., Şikâyetçi ..., Şikâyetçi ...'na Yönelik Mala Zarar Verme Suçundan, Şikâyetçi ...'a Yönelik İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan, Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Katılan MEDAŞ'a Yönelik Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden ;

Suça sürüklenen çocuk ...'ın, katılan ...'e yönelik eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesinde tanımlanan mala zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde belirtilen 7 yıl 12 aylık olağanüstü zamanaşımının, suç tarihi olan 17.07.2012 tarihinden bozma sonrası mahkûmiyet karar tarihine kadar, şikâyetçi ...'a yönelik eylemine uyan aynı Kanun'un 151/1. maddesinde tanımlanan mala zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde belirtilen 7 yıl 12 aylık olağanüstü zamanaşımının,

suç tarihi olan 18.07.2012 tarihinden bozma sonrası mahkûmiyet karar tarihine kadar, şikâyetçi ...'na yönelik eylemine uyan aynı Kanun'un 151/1. maddesinde tanımlanan mala zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde belirtilen 7 yıl 12 aylık olağanüstü zamanaşımının, suç tarihi olan 20.07.2012 tarihinden bozma sonrası mahkûmiyet karar tarihine kadar, şikâyetçi ...'a yönelik eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 116/2. maddesinde tanımlanan iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2,

67/4. maddelerinde belirtilen 7 yıl 12 aylık olağanüstü zamanaşımının, suç tarihi olan 03.07.2012 tarihinden bozma sonrası mahkûmiyet karar tarihine kadar, suça sürüklenen çocuk ...'ın, katılan MEDAŞ'a yönelik eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesinde tanımlanan mala zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde belirtilen 7 yıl 12 aylık olağanüstü zamanaşımının, suç tarihi olan 08.08.2012 tarihinden bozma sonrası mahkûmiyet karar tarihine kadar geçmiş olduğu gözetilmeden düşme kararı yerine yazılı şekilde hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ve katılan MEDAŞ vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca hâlen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

E. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Katılan ..., Şikâyetçi ..., Şikâyetçi ...'na Yönelik Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden;

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümleri; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

18.06.2014 tarihli ve 6545 sayılı Kanun'un 63. maddesiyle, 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesindeki artırım oranının ''Üçte birine kadar'' yerine ''Yarı oranında'' şeklinde değiştirildiği, dolayısıyla söz konusu düzenlemenin suç tarihinden sonra yürürlüğe girdiğinin anlaşılması karşısında, aynı Kanun'un 7/2. maddesinde düzenlenen ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' şeklindeki hüküm de göz önüne alındığında; sanık hakkında belirlenen temel ceza üzerinden aynı Kanun'un 143. maddesine göre en fazla 1/3 oranında artırım yapılabileceği gözetilmeden, yarı oranında artırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,