Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/4149 K.2025/3908

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 272/3-a maddesine göre istinaf yoluna başvurulamayacak olan kesin nitelikteki adlî para cezasına yönelik istinaf başvurusunun reddine dair Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 13.11.2019 tarihli ve 2019/1168 Esas, 2019/2303 Karar sayılı kararına karşı aynı Kanun'un 279/1-b maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna başvurulduğu ve 06.01.2020 tarihli Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 2020/1 Değişik İş sayılı kararıyla kesinleştirildiği;

yine sanık müdafii tarafından verilen 25.11.2019 havale tarihli temyiz dilekçesinin içeriğine göre temyiz isteminin kapsamının sadece hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olduğu anlaşıldığından hırsızlık suçundan kurulan hükme hasren yapılan temyiz incelemesinde;

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise. "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanık hakkında şartları oluştuğu hâlde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 145. ve 168. maddelerinin uygulanmadığına, eksik inceleme sonucunda uygulanması gereken lehe hükümlerin dikkate alınmadığına, sanık hakkında öncelikle beraat kararı verilmesine, aksi kanaat hâlinde ceza verilmesine yer olmadığına şeklinde karar verilmesine bu da mümkün değilse sanığın cezasında indirim yapılmasına karar verilmesine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;