KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2022/4201 E., 2025/6580 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Nisan 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2019/1257 E., 2020/834 K.
- Suçlar
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
- Hükümler
- Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine
- Tebliğname görüşü
- Ret, onama
Karar Metni
335 kelime·2 dk okuma·2 bölüm
I. Sanığın konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükmün yapılan incelemesinde
Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, "ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurularının esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,
II. Sanığın hırsızlık suçundan kurulan hükmün yapılan incelemesinde
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin, savunmalarının doğru olduğu, teşhisin olmadığı ve suçu işlediğine dair şüphe olduğuna yönelik olduğu tespit edilerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında kasıtlı suçtan mahkûm olmasına rağmen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53. maddesinin uygulanmamış olması, infazda gözetilmesi olanaklı olduğundan, bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/4201, K. 2025/6580, 16 Nisan 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama