Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/4340 K.2022/13454

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Sanık hakkında kamu malına zarar verme ve tehdit suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Katılan sıfatını alabilecek surette kamu malına zarar verme suçundan zarar görmüş bulunan müşteki İçişleri Bakanlığı'nın duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmediği, gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ederek katılma iradesini açıkça ortaya koyduğu anlaşıldığından, suçtan zarar gören kurumun 5271 sayılı CMK’nın 237/2. madde ve fıkrası uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a ve 106/1-1 maddelerindeki kamu malına zarar verme ve tehdit suçları için öngörülen cezalarının türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e, 67/4. maddelerine göre hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının, sanık hakkında mahkumiyet kararının verildiği 01/04/2014 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,