KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2022/4694 E., 2024/1270 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Ocak 2024
- İncelenen kararın mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2019/2235 E., 2020/425 K.
- Suçlar
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme
- Hüküm
- İstinaf başvurularının esastan reddi
- Temyiz edenler
- Sanıklar müdafileri
- Tebliğname görüşü
- Ret, bozma
Karar Metni
453 kelime·2 dk okuma
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 11.02.2020 tarihli ve 2019/2235 Esas, 2020/425 Karar sayılı kararının sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
1-7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (Bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak,
Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi hâlinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek,
merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği dikkate alındığında; katılan ...'nın yokluğunda verilen kararın duruşmada bildirdiği ve bilinen son adresi olan “Tozkoparan Mah. Metro Sok.
Cömertkent A N:2/9 Güngören/İstanbul” adresinden farklı olan MERNİS adresine MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin tebliğe çıkarıldığı, bu tebligatın iade gelmesi üzerine de MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca tebligat yapıldığı, bu şekilde yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğu anlaşılmakla; gerekçeli karar ile temyiz taleplerinin öncelikle katılanın kovuşturma aşamasında bildirdiği en son adresine başvurabileceği kanun yolları ve başvuru süresini bildirir biçimde usûlüne uygun olarak tebliğinin yapılması, bu adresine tebliğ yapılamaması hâlinde katılanın güncel MERNİS adresine usûlüne uygun olarak tebliğ edilmesi,
tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükümleri temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/4694, K. 2024/1270, 23 Ocak 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama