Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/4763 K.2025/8919

I- Sanığın Temyiz İstemi Yönünden

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 23.10.2019 tarihli ve 2018/2720 Esas, 2019/2026 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; 23.10.2019 tarihinde sanığın yüzüne karşı verilen karara yönelik, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 24.10.2019 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; ancak aynı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, REDDİNE,

II- Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında katılan ...'ya yönelik hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e, 35 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına, şikâyetçi ...'a yönelik hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 35 ve 62/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezasına hükmedildiği ve aynı Kanun'un 58. maddesi uyarınca hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verildiği,

sanık müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf talebi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince duruşma açılarak ilk derece mahkemesi kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak,

sanık hakkında katılan ...'ya yönelik hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 62. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezasına, şikâyetçi ...'a yönelik hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 62. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezasına hükmedildiği ve aynı Kanun'un 58. maddesi uyarınca hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verildiği anlaşılmakla, hükümlerin 5271 sayılı CMK'nın 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin lehe olan hükümlerin uygulanmadığı ve suç vasfında hataya düşüldüğüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;