Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/4771 K.2025/4474

Sanıkların hırsızlık suçundan ilk derece mahkemesince 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h ve 145. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesi tarafından duruşma açılarak yapılan yargılama sonucunda sanıklar hakkında aynı Kanun'un 145. maddesi hükümden çıkarılarak neticeten 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verildiği, ancak sanıkların kazanılmış hakları gözetilerek 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi gereği cezanın infazının 1 yıl 3 ay üzerinden yapılmasına karar verildiği anlaşılmakla; verilen kararların.

5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ...'in temyiz isteminin, malın değerinin azlığı nedeniyle indirim yapılmasını ve uzlaşmak istediğine, sanık ...'nın temyiz isteminin ise, olay ile ilgisinin olmadığına, diğer sanıkların su alacaklarını söyleyerek markete gittiklerine, daha sonra araçtan indiklerine, suçsuz olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek, yapılan incelemede;