KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2022/4793 E., 2025/7415 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Nisan 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2018/3797 E., 2019/2422 K.
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddine
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
343 kelime·2 dk okuma
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, tayin olunan ceza süreleri itibarıyla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: Sanık müdafiinin iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarına yönelik temyiz talebinin Bölge Adliye Mahkemesinin 27.12.2019 tarihli ek kararı ile reddine karar verildiği, ek kararın sanık müdafiine tebliğ edildiği ve ek karara yönelik temyiz talebinin bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede:
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin; olaya ilişkin somut delil olmadığına, sanığın temyiz dışı sanığı aracını ödünç verdiğine, suç kastı olmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Şikâyetçinin iş yerinden televizyon ve para çalınması şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmediği, araç ile olayın gerçekleştiği mahalde gezmesi dışında, sanığın savunmasının aksine, sanığa yüklenen suçu işlediğine dair, mahkûmiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine, yazılı biçimde mahkûmiyetine karar verilmesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/4793, K. 2025/7415, 24 Nisan 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama