Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/4841 K.2025/3110

Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi'nce sanıklar müdafilerinin temyiz taleplerinin reddine ilişkin 20.12.2019 tarihli ek karara yönelik temyiz isteminin bulunmadığı anlaşılmakla, hırsızlık suçundan kurulan hükümler ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 280/1-e-f maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, İstanbul Anadolu 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2018 tarihli ve 2016/376 Esas ve 2018/194 Karar sayılı dosyasında sanıklar hakkında verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik istinaf istemleri üzerine yapılan inceleme neticesinde, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin,

10.07.2018 tarihli ve 2018/1816 Esas ve 2018/1765 Karar sayılı kararı ile ''Sanıklardan ...'ın Çerkezköy K1 Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunmasına rağmen duruşmaya getirtilerek esas hakkında savunmasının ve son sözlerinin sorulmadığı, sanık ... hakkında ise, hırsızlık suçundan tayin olunan cezada TCK.nın 143/1. maddesi gereğince cezanın arttırılması cihetine gidilmiş olmasına karşın, iddianamede bu maddenin sevk maddeleri arasında gösterilmemiş olmasına göre, sanığa CMK.nın 226. maddesi gereğince ek savunma hakkı verilmemiş olması... ' gerekçeleri ile hükümlerin bozulmasına karar verildiği,

bozma kararı üzerine İstanbul Anadolu 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2018 tarihli ve 2018/475 Esas ve 2018/786 Karar sayılı kararının 2. kez istinaf edilmesi üzerine bu kez İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 03.12.2019 tarihli ve 2019/1649 Esas ve 2019/3132 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği ancak verilen bozma kararında belirtilen hukuka aykırılıkların aynı Kanun’un 280/1-e-f maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği,

bozma nedeni olarak gösterilen ve yukarıda sayılan hukuka aykırılıkların hiç birisinin bu bent kapsamına girmediği anlaşılmakla, buna göre Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine, dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı verilmesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6.Ceza Dairesinin, 10.07.2018 tarih 2018/1816 Esas, 2018/1765 Karar sayılı kararı ile bozma üzerine İstanbul Anadolu 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2018 tarih 2018/1475 Esas, 2018/786 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp, taraflar çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi sonucunda yeniden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,