Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/4898 K.2025/5057

İlk derece mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan beraat kararı verildiği, katılan vekili ve O yer Cumhuriyet savcısının aleyhe istinaf talebi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak sanığın hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h ve 62. maddeleri uyarınca 4 yıl 7 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve hükmün temyizi kabil olduğu anlaşılmakla;

İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanığın temyiz isteminin, suça konu para destesinin üstünden çıkmadığına, atılı suçu işlediğine dair katılanın soyut iddiası dışında delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine;

sanık müdafiinin temyiz isteminin, katılanın ceketinde 2 deste para olduğu hususunun kesin olmadığına, sanığın elinde para görünmediğine, mahkemenin tanık beyanlarını dikkate almadığına, sanığın atılı suçu işlediğine dair tanık beyanı, ikrar, olay anına ilişkin kamera görüntüsü veya katılanın soyut beyanlarını destekleyen başka bir somut delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;