Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/4943 K.2025/3395

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ... müdafiinin, sanık hakkındaki kararın gerçeğe aykırı olduğuna, delilleri değerlendirmede hata yapıldığına, sanığın atılı suçu işlememesi nedeniyle beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin, sanık ... müdafiinin, sanığın tek eyleminin masaya poşet koyma olduğuna, suça konu telefonun mahkemenin tespit edemediği üçüncü şahsın aldığına, sanığın eyleminin yardım etme kapsamında kaldığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;