Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/5073 K.2025/3951

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasına, hırsızlık suçunun unsurlarının oluşmadığına, taraflar husumetli olduklarına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Tüm dosya içeriğine göre, sanık ile katılan arasında çok sayıda dava bulunduğu, bu sebeple husumetli oldukları, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğini baştan beri savunmasının aksine atılı suçu işlediğine dair somut bir delil dosyada bulunmadığı gibi dinlenen tanıkların da tarafların yakınları olup onların da birbirleri ile husumetli olduklarını belirtilmeleri karşısında, sanığın mahkûmiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,