Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/5079 K.2025/5147

Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 15.06.2020 tarihli karar başlığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232/2-b maddesine aykırı olacak şekilde heyet üyelerinin isimleri gösterilmemiş ise de, belirtilen bu eksikliğin mahallinde giderilmesi mümkün görülmüştür. Suç tarihleri "06.08.2019, 09.08.2019, 23.08.2019" tarihleri olduğu halde, gerekçeli karar başlığında 5271 sayılı CMK'nın 232/2-c maddesine aykırı olarak 27.08.2019 tarihinin gösterilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Ⅰ. Sanık ...'ın Temyiz İstemi Yönünden;

Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 15.06.2020 tarihli ve 2020/709 Esas, 2020/907 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yokluğunda verilip müdafiine 23.06.2020 tarihinde tebliğ edilen karara yönelik, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 03.07.2020 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; ancak aynı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, REDDİNE,

Ⅱ. Sanıklar Müdafilerinin Sanıklar Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükümlere İlişkin Temyiz İstemleri Yönünden;

İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise. "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, gerçek zararın bilirkişi incelemesi yaptırılarak hesaplanmadığına, kurumun bildirdiği fahiş zarar nedeniyle sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanamadığına, sanığın suç kastının bulunmadığına, savunmasının detaylı olarak alınmadığına;

sanık ... müdafinin temyiz isteminin, hükmün gerekçeden yoksun olduğuna, eksik inceleme ile hüküm verildiğine, sanığın ayrıntılı şekilde savunması alınarak olayın aydınlatılmaya çalışılmadığına, somut olayda zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna, suçun nitelendirilmesinde hataya düşüldüğüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1-) Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun olan Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-) Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanık ...'in katılan kurumun atölye kısmında yaklaşık 20 yıldır işçi olarak çalıştığı ve suça konu malzemelerin de iş yerinin atölye kısmından çalındığının anlaşılması karşısında; katılan kurumdan suç tarihi itibarıyla sanığın iş yerinde hangi işle uğraştığının ve suça konu malzemelerin tamamının ya da bir bölümünün sanığa görevi gereği tevdi ve teslim edilmiş olup olmadığının sorularak, sonucuna göre sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 155/2. maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturup oluşturmayacağı tartışılmadan, eksik araştırma ile yazılı şekilde hırsızlık suçundan hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-27.08.2019 tarihli görüntü, izleme, tespit ve yakalama tutanağı içerine göre; sanık ...'in en son olay tarihi olan 23.08.2019 tarihinde olay yerine trafikte eşi adına kayıtlı araçla gelen diğer sanık ...'ın aracına suça konu malzemeleri yüklediğinin sabit olduğu, sanık ...'in savunmasında 06.08.2019 ve 09.08.2019 tarihli olayları kabul etmediği, bu iki olaya ilişkin olarak sanık ...'ın atfı cürüm niteliğindeki beyanları dışında sanık ...'in mahkûmiyetine yeterli, kesin ve inandırıcı, hukuka uygun delil bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,