Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/5151 K.2024/12760

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin itirazının Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesince incelenerek 18.02.2020 tarih, 2020/15 D.iş sayılı kararı ile reddine karar verildiği ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçu işlediğine dair delil bulunmamasına rağmen mahkûmiyet hükmü kurulması, lehine takdiri indirim maddelerinin uygulanmamasına ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;