Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/5191 K.2024/3814

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçları ile sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında mağdur ...'ya karşı kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

1. Olay tarihinde mağdur Jandarma ...'ın sanık ...'ı araca götürmeye çalışırken sanık ...'ın kendisine kafa atması akabinde elleri kelepçeli olmasına ragmen sanığın üniformasının düğmelerini kopartması şeklindeki eyleminin bir bütün hâlinde görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu, ayrıca kamu malına zarar verme suçunun unsurlarının oluşmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında atılı kamu malına zarar verme suçundan beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

2. Jandarma olan ve görev yaptığı sırada giyinmiş olduğu resmi üniformanın mağdur ...'ın şahsına verilmiş özel eşya niteliğinde olduğu ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçu kapsamında bulunduğu, mağdurun da şikâyetçi olmadığının anlaşılması karşısında, sanığa şikâyetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak sonucuna göre sanık hakkında mala zarar verme suçundan düşme kararı verilip verilmeyeceğinin gözetilmemesi,