Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/5368 K.2025/5389

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, sanık müdafii, sanığın yokluğunda verilip 29.03.2020 tarihinde kendisine tebliğ edilen hükmü, 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesinde öngörülen on beş günlük süre geçtikten sonra 20.04.2020 tarihinde temyiz etmişse de, COVİD-19 salgını sebebiyle 7226 sayılı Kanun'un geçici 1. madde ve 29.04.2020 tarih,

2480 sayılı Cumhurbaşkanı kararı ile tüm adli sürelerin 13.03.2020 tarihinden itibaren 15.06.2020 tarihine kadar durdurulması ve hüküm fıkrasında karara karşı yasa yolunun kapalı ve kararın kesin olduğunun belirtilmesi suretiyle yanıltma olduğu anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz talebinin 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesi uyarınca süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, eksik araştırma yapıldığına, sanığın atılı suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına, eylemin gece vakti gerçekleştirildiğine dair hatalı kabul ile karar verildiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;