Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/5431 K.2025/6363

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, dosya kapsamına göre sanığın cezalandırılmasına yeter delil bulunmadığına ve eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemi neticesinde mağdurda meydana gelen maddi zararın boyutu gözetilerek 5237 sayılı Kanun'un "Cezanın belirlenmesi" başlıkla 61 inci maddesinde belirtilen, sanığın kastının yoğunluğu, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı gibi kriterler ile 5237 sayılı Kanun'un "Adalet ve kanun önünde eşitlik ilkesi" başlıklı 3. maddesinin birinci fıkrasında yer verilen cezada orantılılık ilkesi gereği sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesindeki temel cezanın tayininde, alt sınırdan fazlaca uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.