Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/5516 K.2022/13533

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin sadece hırsızlık suçuna yönelik temyiz dilekçesi sunduğu ve temyiz istemlerinin, müvekkilinin söz konusu atölyeye kalacak yeri olmadığı için girdiğini ve geceyi geçirmek için sığınmak istediğine, alkol ve uyuşturucu madde etkisi altında olduğu için iradesinin sakatlandığına, hırsızlık konusu arabayı kullanmak amacıyla ödünç aldığına, müvekkili lehine delillerin bulunduğu değerlendirilmeden mahkumiyet kurulmasının usulden bozma sebebi olduğuna,

lehine indirim maddelerinin uygulanması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Sanık hakkında, Gölcük Cumhuriyet Başsavcılığının 16/12/2021 tarih, 2021/1568 Esas sayılı iddianamesi ile hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından TCK'nın 142/2-d, 143, 116/2, 116/4, 53, 58l maddeleri gereğince cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda mahkemece sanığın hırsızlık suçundan TCK'nın 142/2-h-d-f, 143/1. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan TCK'nın 116/2-4. maddesi gereğince 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

katılan vekili, sanık müdafi ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından kararlara yönelik istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlere yönelik katılan vekili, sanık müdafi ve o yer Cumhuriyet savcısının istinaf istemleri yönünden kararın “I” numaralı bendinde her bir istinaf başvurusu bir arada değerlendirilip yerinde görülmediği gerekçesi ile "istinaf başvurularının esastan reddine" karar verilmesine rağmen,

bu kez kararın “II” numaralı bendinde katılan vekili tarafından sanık hakkında kurulan hükümlerde katılan lehine vekalet ücreti verilmediğinden bahisle bu yöndeki istinaf isteminin kabulü ile hükmün CMK'nın 303/1-h ve 280/1-a. maddesi gereğince bozulmasına ve hüküm fıkrasına katılan lehine vekalet ücreti eklenerek "düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine" şeklinde karar verildiğinin anlaşılması karşısında;

sanık hakkında Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi tarafından katılan vekili, sanık müdafi ve o yer Cumhuriyet savcısının istinaf istemleri ile ilgili bir bütün halinde değerlendirme yapılıp karar verilmesi gerekirken istinaf istemlerini ayırarak iki ayrı karar vermek suretiyle çelişki yaratılması,