Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/5598 K.2025/3577

İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inSakaryaeleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin; suçun oluşmadığına, soruşturma aşamasında alınan tüm beyanların çelişkili olduğuna 14.02.2017 tarihli tutanağa göre, elektrik trafosunun kaldırıldığı, etrafının açık olduğunun tespit edildiğine, bu hali ile eylemin bina veya eklenti içerisinden hırsızlık suçunu oluşturmayacağına, sanığın atık malzemeleri topladığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine

yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak; Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Çaycuma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/58 Esas, 2010/455 Karar sayılı ilâmında birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilâmın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri, bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA aynı Kanun'un 303. maddesi uyarınca; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,

hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına ve yerine ''Çaycuma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/58 Esas, 2010/455 Karar sayılı ilâmındaki, Türk Ceza Kanunu'nun 125/3-a-4, 43/1, 62 ve 51. maddeleri uyarınca verilmiş 1 yıl 2 ay 17 gün erteli hapis cezasının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına'' ibarelerinin eklenmesine karar verilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca,