Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/5671 K.2024/7627

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1- Sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Bozma öncesi yapılan yargılamada, sanığın sonuç ceza olarak 1 yıl hapis cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hükmün aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, sanık hakkında CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 1 yıl hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, CMK’nın 307/5. maddesi gereğince 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,