Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/5848 K.2024/740

I.Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Kamu Malına Zarar Verme Suçundan Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararına Yönelik Şikâyetçi Adalet Bakanlığı Vekilinin Temyiz İsteminin İncelenmesi

Suça sürüklenen çocuk hakkında kamu malına zarar verme suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı Kanun’un 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, şikâyetçi vekilinin talebi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin istem gibi mahalline İADESİNE,

II.Şikâyetçi Adalet Bakanlığı Vekilinin Sanık ve Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Hakaret, Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçlarından ve Sanık Hakkında Kamu Malına Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesi

Görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından açılan davalarda suçtan doğrudan zarar görmeyen ve bu nedenle de davaya katılma ve verilen hükümleri temyiz etme hakkı bulunmayan ayrıca 07.11.2020 tarihinde usûlüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 11.12.2020 tarihinde temyiz eden şikâyetçi Adalet Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi uyarınca kısmen istem gibi REDDİNE,

III.Sanık ... Hakkında Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Sanığın Temyiz İsteminin İncelenmesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın adlî sicil kaydında tekerrüre esas ilâmı olmasına rağmen, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.