Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/5922 K.2025/3832

Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 04.11.2020 tarihli ve2020/314 Esas, 2020/1379 Karar sayılı kararının sanık ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: I.Sanığın Temyizinin İncelenmesi Yönünden; Sanığın, 04.11.2020 tarihinde usulüne uygun olarak tefhim edilen kararı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291/1. maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçtikten sonra 30.11.2020 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi gereğince sanığın temyiz isteminin Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II. Sanık Hakkında Hakaret ve Tehdit Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-d maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, katılan vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

KARŞI OY

Sanığın ayakkabı kutusuna tekme atmasından ibaret olayın mala zarar verme suçunu oluşturmadığı, Mağdurun ayakkabılarının zarar görmediği, ayakkabı kutusuna tekme atmanın mala zarar verme suçunu oluşturmaya elverişli olmadığı. Sanığın hareketine devam etmesini engelleyen harici bir sebep oluşmadığı, sanığın kendiliğinden hareketine son verdiği, Mala zarar verme teşebbüsünün şartları oluşmadığından beraat hükmünün onanması yerine sayın çoğunluğun bozma düşüncesine iştirak etmiyorum.