Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/5976 K.2024/3474

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ançak;

Dosya kapsamı ve 02.09.2014 tarihli tutanağa göre suça sürüklenen çocuğun, yanında temyiz dışı diğer suça sürüklenen çocuk M.C.G. ile suça konu bisikletlerin yanında beklerken saat 03.30 sıralarında kolluk görevlilerine görüldükleri, bilahare söz konusu bisikletlerle seyir halinde iken kolluk görevlilerini fark edip kaçmaya çalışmaları nedeniyle kovalamaca sonucu saat 04.15'te yakalandıkları, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre de suç tarihinde gece vaktinin 05.28'de sona erdiğinin anlaşılması karşısında; hırsızlık suçunun gece vakti işlendiği nazara alınarak suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,