Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/6084 K.2022/15807

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı,

dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 14/03/2012 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkumiyete konu suçun işlendiği 30/01/2015 günü yeniden işlemeye başladığı ve konut dokunulmazlığının ihlali eyleminin 765 sayılı TCK'nın 193/2 ve 5237 sayılı TCK'nın 116/4 -119/1-c maddelerinde düzenlenen suça uyduğunun, 5237 sayılı TCK'nın 7. ve 5252 sayılı Kanun'un 9. maddeleri uyarınca yapılan değerlendirmede, dava zamanaşımı bakımından, 765 sayılı TCK'nın lehe olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 193/2. maddesinde düzenlenen konut dokunulmazlığının ihlali suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının, 17/10/2004 olan suç tarihinden karar tarihine kadar geçmiş bulunduğu nazara alınarak açılan davanın düşürülmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,