Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/6101 K.2024/10140

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Şikâyetçinin beyanına göre suçun saat 20.30 sıralarında gece sayılan zaman diliminde işlendiği anlaşıldığından TCK'nın 143. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma sonrası kurulan hükümde temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşıldığına dair herhangi bir değerlendirmede bulunulmadığı halde, suç tarihi itibarıyla anılan suçun cezasının alt sınırının 3 yıl olduğu gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğun TCK’nın 142/2-b maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

3- Bozma öncesi yapılan yargılamada, suça sürüklenen çocuğun neticeten 6.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan 2 yıl 1 ay hapis cezasının CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 6.000,00 TL adlî para cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi,