Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/6175 K.2022/15559

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına ve oluşa göre; sanığın, hakkında ayrı yargılama yürütülmüş olan suça sürüklenen çocuk Baran Arpa tarafından mağdura ait işyerinden hırsızlık yapıldığı sırada diğer suça sürüklenen çocuk İsmail Demir ile birlikte gözcülük yapması şeklindeki eyleminin TCK'nın 37. maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeden aynı Kanun’un 39. maddesi uyarınca cezada indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

I) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II) Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Gerekçeli karar başlığında suç adının iş yeri dokunulmazlığının ihlali yerine konut dokunulmazlığının ihlali olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 116/4, 119/1-c, 39/2-c ve 62. maddelerine göre belirlenen 10 ay hapis cezasının, kazanılmış hak gözetilip sonuç olarak 5 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, sanık hakkında 5 ay hapis cezasının netice olarak belirlenmesine karar verilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,