Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/6198 K.2022/16853

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 165/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Kabule göre de;

Mahkemece sanık hakkında Kadıköy 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/46 E., 2009/203 K. sayılı kararıyla tekerrüre esas mahkûmiyeti olduğundan bahisle hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği; ancak UYAP üzerinden ve fiziken yapılan inceleme sonucunda anılan karara rastlanmadığının anlaşılması karşısında, mahkemece tekerrüre esas alınan bu kararın bir örneğinin denetime olanak verecek şekilde mahkemesinden getirtilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,