Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/7002 K.2022/17914

Hırsızlık suçundan sanık ...’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1 ve 168/1. maddeleri gereğince 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının anılan Kanun'un 58. maddesi gereğince ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Söke 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/05/2019 tarihli ve 2019/55 esas, 2019/427 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 02/06/2022 gün ve 28851/2021 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/06/2022 gün ve 2022/83002 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Söke 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/05/2019 tarihli kararı ile sanığın Söke 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/129 esas, 2018/399 sayılı kararı nedeniyle ikinci kez mükerrir olduğundan bahisle cezasının 5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesi gereğince ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/1. maddesinde, "Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi hâlinde, tekerrür hükümleri uygulanır." hükmünün yer alması karşısında, somut olayda sanığın üzerine atılı suçun 31/12/2017 tarihinde işlendiği,

ikinci kez mükerrirliğe esas alınan Söke 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/05/2018 tarihli ve 2018/129 esas, 2018/399 sayılı kararının ise 29/05/2018 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla, sanığın 28/12/2017 tarihinde kesinleşen Söke 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/11/2017 tarihli ve 2017/28 esas, 2017/835 sayılı kararı ile mükerrir olduğu sabit olmakla beraber sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Karar tarihinde cezaevinde bulunan sanık ...’in yokluğunda verilen 30/05/2019 tarihli hükmün, sanığa 19/06/2019 tarihinde Söke T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tebliğ edildiği, ancak 30/05/2019 tarihli hükmün yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı CMK’nın 263’ncü maddesine göre “Bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı istinaf edebileceğinin” belirtilmemesi nedeniyle yapılan tebliğin usule uygun olmadığı ve bu nedenle hükmün kesinleşmediği belirlenmekle;

kesinleşmemiş kararlara karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulamayacağından, Söke 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/05/2019 tarihli kararının sanık ...’e usule uygun olarak (Sanığın cezaevinde olması halinde, cezaevindeki sanığa CMK’nın 263 ve 35/son maddelerine göre tebliği, aksi halde son ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilip, kesinleştirildikten sonra yeniden kanun yararına bozma isteminde bulunulması mümkün olup,