Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/7039 K.2024/21181

Sanık hakkında kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Kolluk görevlileri olan katılanların alkol uygulaması yapmaları nedeniyle sanığın kullandığı aracı durdurmak istemeleri üzerine sanığın aracını katılanların üzerine sürerek kaçtığı, aynı gün içerisinde sanığın kullandığı aracın durdurulduğu ve işlem yapmak istendiğinde sanığın kolluk görevlilerine direnerek, ekip aracına ayağıyla vurmak suretiyle zarar verdiği,

kolluk görevlileri direnerek işlem yapılmasına engel olunması şeklindeki eylemlerinin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/3-a, 265/1, 152/1-a, 179/2. maddesinde düzenlenen kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret, görevi yaptırmamak için direnme, kamu malına zarar verme, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarını oluşturduğu, bu suçlar için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımının, süreyi kesen son işlem olan 22.03.2016 tarihli mahkûmiyet kararından inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,