Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/7041 K.2024/8936

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin sanıklar hakkında ...'a yönelik kasten yaralama, katılan sanık vekilinin ise kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümlerin temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanıkların mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK’nın 151/1, 86/2 ve 86/3-e maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının, suçu birlikte işledikleri iddia olunan sanıklardan son savunması alınan ...'ün savunmasının alındığı 06.05.2015 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,